Alia Simio-Rakonto
En la jaro "umo"*, mi revenis hejmen por ferio el ^sipo en malferma rodo en Gvatemalo ^ce la okcidenta marbordo de Sudameriko .Estis tro profunde kaj ankaû emis je malbona vetero por esti kunvena haveno, kaj ni devis mal^sar^gi nian kemian kargon en dukton je proksimume ok mejloj for de la bordo. (* = (en la angla) dot; signifas 'antaû tre multaj jaroj')
Mi jam a^cetis malgrandan simion en Rio de Janeiro- hapalo, kaj mi povis ka^sadi ^gin sur ^sipo, ^car mi tenis ^gin en trinkprovizejo apud mia kajuto.
Unu tagon, de^jorante, la maato aûdis tion, kion li opiniis esti kato dum frua mateno, ^car ^ci tiu simio (mi nomis ^gin Bims) fajfis kiel birdo de tempo al tempo. Mi devis informi la ^cef-oficiron pri ^ci tiu sekreta afero.
La vesperon antaû ol mi forlasis, mi pensadis kiel mi povus kašporti ^gin hejmen kaj decidis ke unue mi portos ^gin en tualetsako- fiksita per sendan^gera pinglo por limigi la bre^con tra kiu la kapo de Bims povas elstari- kaj tiam mi alfiksis la sakon interne de mia pantalono ^ce la talio. Bims estis tiel malgranda ke oni ne rimarkus ^gin. ^Gi estis tie dum du horoj kaj ne e^c faris brueton.
Mi devis forlasi la ^sipon je la tria la proksiman matenon, kune kun la skota elektristo, al kiu kompreneble mi devis informi pri la simio. Oni devis levigi nin ^gis la ^geto- ^cirkaû tridek futoj en granda korbo. ^Ciu estis tute en ordo dum ni atendis la doganistojn, kiuj ne tro atentis ^car, kompreneble, ili jam ricevis ^smirmonojn.
La nederlanda agento alvenis kun sia hispana edzino kaj juna blonda filo en granda Mercedes por transporti nin dum la tri-hora voja^go al Gvatemalo-urbo. Por trafi la aviadilon ^gis Usono.
Mi sidis sur la malantaûa sidloko dekstre, la elektristo maldekstre kaj la junulo inter ni. ^Cio estis en ordo; ni haltis por kafo post unu horo. Mi povis senti la movadon de Bims en la sako kaj subite ^gi penetre ekfajfis. La knabo ekrigardis malsupren al mia talio kaj la elektristo provis malatentigi lin per la montrado de vulkano, kiun ni preterpasis, tra la fenestro.
Bedaûrinde Bims ver^sajne sentis sin varma kaj malkomforta, ^car ^gi ofte faris bruojn. Feli^ce oni ne povis aûdi la bruon en la antaûaj sidlokoj pro la sono de la dieselmotoro sed la junulo subite antaûenklinis sin por informi al sia patrino pri la strangaj bruoj elvenanta el mi. Mi diris al li en la nederlanda "Ne parolu tion al via patrino", sed li ne obeis kaj informis ^sin.
^Si, ne surprizante, turnis sin kaj fiksrigardis min, kaj mi devas diri al ^si hispane, ke mi havas malgrandan beston en la pantalono. ^Si forrigardis, malestime, kaj flustris al sia edzo. Oni ne diris e^c unu pluan vorton kaj ni alvenis en la urbo kaj nia hotelo. La agento rapide adiaûis kaj forlasis nin sen vorto.
En mia ^cambro mi prenis Bims el la sako, lavis ^gin kaj metis ^gin en la vesto^srankon kun kelkaj sukerkuboj. La elektristo kaj mi rondpiediris la urbegon Gvatemalo kaj vesperman^gis.
La proksiman matenon ni veturi^gis al la flughaveno. Kiam ni konstatis ke ni devas havi korposer^con, mi rapidis en necesejon kaj translokigis la simion en grandan Stetson^capelon, kiun oni donis al mi en Teksaso. Kiam la doganistoj ekser^cis min, mi movadis la ^capelon de loko al loko sur la tablo. Neniu konsideris rigardi sub ^gin.
Sekure en la aviadilo ni ekflugis al Usono. Mi ka^sadis Bims ^gis oni anoncis ke ni estis ekteri^gontaj ^ce Miami por la kontrolado de persona kargo antaû ol daûrigi al Novjorko. Mi opiniis, ke estas jen la fino, do mi parolis al stevardo kaj informis lin ke mi havas simion survoje al Britio. "Ne estas problemo", li diris. "Nur deklamu ^gin al la doganistoj." Sekve mi liberigis Bims el la sako kaj ^gi ^guegis sin, petolante ^cirkaûe. Ne estis problemoj ^ce la flughaveno Miami kaj mi sendubigis la instancon ke ^gi iros al Britio. Ni ekflugis denove, surteri^gis ^ce Philadelphia antaû ol ni alvenis al Novjorko.
Mi portis Bims, malka^se per taksio al nia hotelo kaj nutris ^gin per sukero, viando kaj frukto. ^Gi estis sufi^ce feli^ca, La sekvan matenon ni reiris al la flughaveno por trafi la aviadilon Londone. Tiam mi ka^sadis ^gin, fine metis ^gin sub mian ^cemizon. La voja^go estis sen okazo kaj la simio, kiel mi mem, dormis dum preskaû la tuta tempo.
Kiam ni alvenis ^ce flughaveno Heathrow mi surprizi^gis iome; la stevardino anoncis ke la persono kun la katido devas resti ^ci tie. Mi opiniis, ke tio rilatis al mi- tamen mi rapidigis kaj trafis malfruan trajnon, kaj alvenis hejme dum la fruaj horoj.
Mia edzino ne estis iel ajn maltrankvilanta pro la simio; ^ci tiu eble estis la tria, kiujn mi jam kunportis hejmen, la aliaj estis "squirrel monkeys", loke nomataj 'sakiwinki' de la lando antaûe nomita Brita Gvajano.
Stanley Waldron
