EL NIA BULTENETO                                  Pa^go 7
 
 
Konversacio inter Dio kaj Malaltranga Demono

D : Hej vi! Jes vi tie, kun la fulgaj flugilaˆcoj. Kiu vi estas? Mi ne jam vidis vin antaûe, cu?
MD: Ho, M-moˆst'! Estas vi - G-granda Do! Mi p-pardonpetas...
D: ˆCesu! Ne balbutu kiel timema debutantino. Nur respondu. Kiu kaj kio vi estas?
MD: Mi estas malpligrava demono. Fakte, mi estas lastatempa varbito.
D: De kiu fako?
MD: Mi estas nova ano de la 'Devas Havi Fako.'
D: Kio?
MD: Ho, vi scias. Nia tasko estas krei la deziregon ˆce homoj, ke ili nepre akiru la plej lastatempan distromirindaˆjon de la teknologio.
D: Hm! Tre efika laboro. Miaopinie, via fako respondecas pli ol multe pri la senspiritigo de homaro. Ili tute ignoras min kiam ili sin dediˆcas al la akiro de pluaj novaˆjoj.
MD: Vere, efika laboro. Sed, laû mi, tro facila. Mi jam iom laciˆgas pro la facileco. Oni nur devas eksponi ian teknologian ludilmiraklon televide, kaj poste almenaû duono de la spektantaro sentas, ke ili ne povos toleri pluan vivon sen ˆgi.
D: Jes, tion mi rimarkis. Sed kial vi ne estas kontenta pri via facila, sukcesplena laboro? Certe tia laboro kontentigus homojn.
MD: Mi ne scias. Eble...eble mi iom kompatas ilin.
D: Kio? Kio! Kia hontinda demono vi estas? La trompebleco de homoj estas via bonˆsanco. Kial, mianome, vi kompatas tiun ˆsafemularon?
MD: Nu, ˆsajnas al mi - pardonu min, Moˆst' - ke Viaj reguloj estas tro severaj kaj malfacile sekveblaj.
D: Diable! Vere? Diru, diru ekzemple pri kio?
MD: Ekzemple.. .pri la sekso. Tio estas ne permesita ekster edziˆgo, sed vi kreis je homoj tiel grandan deziregon seksan, ke ili tute ne povas ne peki. D: Sed vi bone scias kiel plendinde pigraj ili estas. Se mi ne estus enmetita en ili tiom da deziro pri la sekso, ili preskaû tuj pereus pro manko de intereso!
MD: Hm, jes, eble vi pravas, sed vi igis nian laboron tro facilan! La Seksa Tento-Fako de longe enuiˆgis pro la simpleco de la laboro.
D: Ho, vere? Kaj kiajn aliajn plendojn vi havas?
MD: Nu, se vi demandas...la Manˆgama Fako ankaû ekseniluziiˆgas. Ekde la alveno de tujmanˆgaˆjoj kaj televidaj reklamoj vere ne ekzistas plua penado tiurilate. Oni nur devas montri al infanoj iun ajn aˆcan manˆgnovaˆjon fabrikitan el graso, selo kaj kemiaˆjoj, kaj nepre ili aˆcetos ˆgin plejbaldaûe. Persone, mi opinias, ke la gepatroj estas kulpaj.
D: Fakte homoj ekde la komenco tre malofte konstatas kiel peza estas la peko de manˆgamo. Ili ne taksas ˆgin tiel serioze kiel aliajn pekojn - sed ili eraras.


Reiri al la Indekso
^Jan Swynnoe
 
Kriketo

Kriketo estas ludo, kiun oni ludas en kelkaj landoj de la antaûa Brita Imperio- Britio mem, Aûstralio, Novzelando, Hindujo, Pakistano, Bangladeˆso, Sudafriko, Zimbabvo, Kenjo kaj la Karibeaj Insuloj. ˆGi estas kompleksa ludo kaj onidire maleblas klarigi ˆgin al fremdulo. Tamen ni provu.
Estas du teamoj kaj ambaû havas dek unu anojn. Unue la du kapitanoj decidas kiun teamon havos la unuan vicon (kutime per ˆjeto de monero en la aeron kaj konjekto pri la supra surfaco kiam ˆgi teriˆgos.) La kapitano kiu gajnis, decidos ˆcu lia teamo batos aû glatˆjetos unue. Ni diskutu unue la batadon.
La ludo okazos sur strio de herbo kun longeco de 22 jardoj en mezo de multe pri granda herbejo. ˆCe ˆciu fino troviˆgas la celo, kiu estas tri paralelaj stangoj kun du stangetoj sur ili. La spaco inter la stangoj estas sufiˆce mallarˆga por ke la pilko ne povas trairi ˆgin. La batludanto portas ˆsirmvestojn sur la kruroj, manoj kaj kapo kaj uzas batilon- kiu estas 4.5 coloj-larˆga lignotabulo- por frapi la pilkon. Troviˆgas unu batludanto ˆce ˆciu fino de la herbstrio. Unu el la alia teamo ˆjetas malmolan pilkon (aû ruˆgan aû blankan depende ˆcu oni ludas nokte sub lumoj aû ne). La batludanto provas frapi la pilkon per sia batilo en spacon kaj interˆsanˆgi lokon kun la alia batludanto antaû ol la alia teamo povas reˆjeti la pilkon al la celo. Se oni sukcesas oni gajnas unu poenton (aû pli se oni povas interˆsanˆgi kelkfoje.) Se la batludanto frapas la pilkon tiel forte ke ˆgi pasas preter la randon de la granda herbejo li ricevos kvar poentojn (kaj se ˆgi pasas sen la tuˆsado de la tero oni gajnas ses). La teamo provas gajni kiel eble la plej grandan kvanton da poentoj.
La alia teamo devas elekti unu anon por ˆjeti la pilkon al la batludanto. Tamen oni devas ˆjeti kun rekta brako kaj sen kliniˆgo ˆce la kubuto - kaj do mi uzas la termon 'glatˆjeti'. Post ses pilkˆjetoj alia glatˆjetanto provos de la alia fino de la herbstrio. La glatˆjetanto ˆjetas la pilkon ˆgis la celo sed permesas ke ˆgi frapas la teron unufoje antaû la alveno. La glatˆjetanto kaj lia teamo provas eksigi la batludanton. Oni povas fari tion per dek metodoj el kiuj la ˆcefaj estas
(a). Frapi la celon per la pilko kaj formovigi unu el la du horizontalajn stangetojn.
(b). Frapi la korpon de la batludanto, kiu, en la opinio de la arbitracianto, tiel preventas la postan frapadon de la celo per la pilko.
(c). Se la batludanto frapas la pilkon kaj unu el la alia teamo trafas ˆgin antaû ol ˆgi tuˆsos la teron.
(d). Se, dum la batludantoj estas kurantaj por interˆsanˆgi lokojn, la pilko frapas celon antaû ol la batludanto, kiu kuras al tiu celo, povas atingi la markitan regionon apud la celo.
Por konfuzi la batludanton la glatˆjetanto povas ˆjeti tre rapide (eˆc je rapideco de cent mejloj dum horo) aû malrapide sed kun rotaciado - ofte en diversaj direktoj. La glatˆjetanto, kiu glatˆjetis rapide, ankaû poluras unu flankon de la pilko kaj permesas ke la alia flanko iˆgas malglata. Tiam la pilko eble subite svingus dum la flugado al la batludanto. Post kiam batludanto eksiˆgas alia anstataûigas lin. Evidente kiam dek (el la dek unu) batludantoj eksiˆgis la vico de la teamo estas finita kaj la alia teamo batos por provi superigi la totalon.
Ludoj povas havi unu aû du vicojn por ˆciu teamo. Internaciaj ludoj daûras kvin tagojn. Meza totalo estas 300, malpli ol 200 estas malbona kaj pli ol 500 estas bona afero. La plej granda internacia totalo estis 903 de Anglio kontraû Aûstralio en 1938 kaj la plej malgranda 26 de Novzelando kontraû Anglio en 1955. Ludoj inter Graflandaj teamoj en Britio (aû inter statoj en Aûstralio, Sudafriko ktp) kutime daûras tri aû kvar tagojn. La plej granda kaj plej malgranda totaloj estis 1107 de Victoria kontraû New South Wales en 1926 kaj 12 de Northamptonshire kontraû Gloucestershire en 1907.
Brian Lara havas ambaû individuajn rekordojn - 400 en internacia ludo kontraû Anglio ˆcijare kaj 501 por Warwickshire kontraû Durham en 1994.

Reiri al la Indekso
Derek Fielding
 
Drakoj

Drakoj estas membroj de antikva reptilia raso. La plimulto povas flugi kaj ofte elspiras fajron. Oni timas ilin pro iliaj magiaj kapabloj. Oni klasifikas drakojn per la koloro de la skvamoj.
Troviˆgas tri subspecioj da drakoj- kolorataj , gemaj, and metalaj drakoj..
Kolorataj drakoj estas nigraj, bluaj, verdaj, ruˆgaj kaj blankaj kaj ˆciuj estas tre malafablaj (krom fakte nur du- la ruˆga drako de Kimrujo kaj nia propra Verda Drako, la patrono de nia klubo (davido.htm). La metalaj drakoj estas el latuno, bronzo, kupro, oro kaj arˆgento kaj ili estas noblaj kaj bonaj, kaj saˆguloj ˆsatas ilin. La gemaj drakoj estas el ametisto, kristalo, smeraldo, safiro kaj topazo. Ili estas iam afablaj, iam malafablaj. Ofte ili tre ˆguas vortenigmojn.
Oni opinias ke kvankam ˆciuj drakoj devenis el la sama fonto antaû multaj miloj da jaroj nuntempe drakoj de diversaj subspecioj ne kunloˆgas aû kunlaboras. La grandeco de drako povas esti de kelkaj futoj kiam ili eliras el la ovo ˆgis eble cent futojn kiam plenkreskintaj. Estas tre malfacile trovi la bestegon ˆcar ili kutime loˆgas en kavernoj en alta montaro kaj aparte en vulkanoj.
La fama Komodo dragon fakte ne estas drako sed nur granda lacerto, kiu vivas nur sur la indonezia insulo Komodo. Ili estas longa 10 futojn kaj pezas 300 funtojn. Ili manˆgas porkojn kaj cervojn. La mordo estas tre danˆgera al homo ˆcar la buˆso estas plenplena de bakterioj.
ˆCiuj drakoj tre ˆsatas riˆcaˆjojn kaj ofte faras la neston el moneroj, oro, juveloj kaj aliaj gemoj. Ili malofte forlasas sian trezoron kaj tial oni ne ofte vidas ilin. ˆCar drakoj kolektas trezoron dum miloj da jaroj ili ˆciuj havas grandegan stokon kaj certe ne forlasas ofte. Do oni nun vidas drakojn malpli ofte ol antaûe.
Pro la trezoro en la pasinteco diversaj homoj atakis kaj eˆc mortigis drakojn ekzemple Smaug en la historio 'Kunularo de l' Ringo' de Tolkien kaj Fafner, kiu gardis la Rejnoron en la opero de Wagner kaj kiun Siegfried mortigis.
Alia fojo estis kiam Sanktulo Georgo mortigis drakon kaj li nun estas la nacia sanktulo de Anglio. Fakte Georgo ne estis anglo sed li estis martiro en Palestino antaû 300 P.K. Li mortis apud loko, kie oni supozas ke Perseo antaûe mortigis drakon. La legendo transpasis de Perseo al Georgo. Li estas la nacia sanktulo de Anglio ek de 1347. Georgo tamen ankaû estas la nacia sanktulo de Portugalo, Aragono, Katalonio kaj Litovio. Mi ankaû vidis statuojn aû bildojn de la afero en Stokholmo kaj Krakovo en Pollando.


Smaug sur sia Trezoro
Smaug sidas sur sia nesto de Trezoro
Daûrigota sur la proksima pa^go
Klaku por la Hejmpa^go
Reiri al la Indekso
Klaku por reiri al la Menuo
Al la Supro
Lastfoje ^san^gita : la 21an de januaro, 2007